انديشمندان مازندران را مسكن ديوهاي مزني ( مازني ) مي دانستند و خود مازندرانيها در آنجا عده اي بيگانه به شمار مي رفتند و به افراد بومي شباهت زيادي نداشتند. پس از ظهور زرتشت و معرفي اهورامزدا، پروردگاران عهد قديم يعني ديوها، گمراه كنندگان شياطين خوانده شدند. رابينو مي نويسد: مازندران به موزند معروف بود زيرا موز نام كوهي بود در حدود گيلان تا لار قصران و جام جم امتداد داشته و چون اين سرزمين در درون كوه موز واقع بود به اين اسم شهرت يافت.
+
نوشته شده در شنبه هفدهم شهریور 1386ساعت 20:18 توسط مهدی علیپور
|
