عاشورا در لغت به معنای دهمین است.
در نزد مسلمانان منظور از عاشورا روز دهم ماه محرم سال ۶۱ هجری قمری است. با گاهشماری هجری خورشیدی این روز مطابق است با ۲۱ مهر ۵۹. شهرت این روز به خاطر آن است که حسین ابن علی بن ابی طالب - امام سوم شیعیان - و یاران وی در واقعه کربلا در جنگ با لشکر یزید کشته شدند و مسلمانان در آن سوگواری میکنند. در مناطق شیعه نشین مراسم عزاداری برگزار میشود. در تقویم رسمی ایران این روز تعطیل میباشد.
اولین مراسم سوگواری را زینب در مسجد کوفه بر امام حسین برگزار کرد.قبل از آن در کنار اجساد شهدا در کربلا برگزارشد.
اغلب تاریخ نگاران اهل سنت از جمله محمد بن جریر طبری، بلاذری، ابن سعد، ابن قتیبه دینوری، احمد بن داوود دینوری و ابن اثیر واقعه کربلا را به تفصیل و بر اساس روایت ابومخنف بیان کردهاند، که تا حد زیادی با بیان تاریخ نگاران شیعه مشابهاست.
همچنین عالمان اهل سنت مقام حسین بن علی را بسیار بزرگ میشمارند و او را از جمله اهل بیت پیامبر میدانند. با این حال رویکردهای مختلفی در خصوص قیام و شهادت و سوگئاری بر او دارند. برخی چون غزالی قیام وی علیه خلیفه زمان را ناروا میدانند.برخی چون ابن تیمیه و سلفیها سوگواری برای او را بدعت میدانند. با این حال برخی نیز سوگواری برای او را جایز میدانند. اهل سنت سرزمینهای شرقی شامل کشورهای آسیای جنوبی و جنوب شرقی در مقایسه با کشورهای عربی دیدگاه بسیار مثبت تری درخصوص عزاداری دارند.
در ماه محرم و بویژه روز عاشورا شیعیان و بسیاری از اهل سنت به سوگواری برای امام حسین میپردازند و بر مصائب وی و خانواده اش میگریند. هر چند سنت سوگواری از زمان امامان مرسوم بودهاست، اما بتدریج تبدیل یک رسم اجتماعی گشتهاست و بسیاری از جنبههای عزاداریهای عربی، ایرانی، ترکی، هندی و حتی مسیحی را جذب نمودهاست. این سوگواری در مناطق مختلف به صورت یک آیین مردمی درآمدهاست و شامل مراسم مختلفی میباشد.
در این روز مردان و زنان در بخشهای جداگانه در حسینیهها و مساجد گرد آمده و به سخنرانیهای مذهبی، اشعار محزون، نوحه و سوز گوش داده و به گریه و ماتم میپردازند. در کشورهای عربی رسم مقتل خوانی نیز وجود دارد. در این روز مساجد و بسیاری از خانهها غذای نذری میدهند.
تعزیه یا شبیه خوانی یکی دیگر از سنتهای این روز است، که نوعی تئاتر خیابانی است و تعزیه خوانان با ایفای نقش شخصیتهای واقعه کربلا آن را برای مردم بازآفرینی میکنند.
از جمله این مراسم دستههای عزاداری است که در آن مردان به سینه زنی و زنجیر زنی میپردازند و با خود علامت و علم حمل میکنند.از دیگر مراسم این روز در شهرهای کویری ایران «نخل برداری» است. نخل یک دست ساخته چوبی است که بسیار بزرگ و با عظمت میباشد و در ماه محرم با پارچههای مشکی و متفاوت تزیین میگردد و در عصر روز عاشورا این نخل توسط جمعیت بسیار زیادی از زمین بلند میشود و سه دور در حسینیه گردانده میشود و پس از آن مردم به عزاداری و سینه زنی و نوحه سرایی میپردازند.
گاه این رسوم صورتی غیر اسلامی پیدا کرده و علی رغم فتوای مراجع دینی و عزاداران با قمه و زنجیر به بدن خود آسیب میزنند.
سوگواری عاشورا مختص مسلمانان نیست. در ایران ارمنیها نیز دستجات عزاداری دارند.
در ترینیداد و توباگو و جامائیکاتمامی گروههای قومی و مذهبی در مراسمی که به زبان محلی «هوسِی» خوانده میشود شرکت میکنند و به سوگواری میپردازند
انسانهای پرمدعا؛ کم کار؛ پرحرف ودیگر هیچ.

در سالهای گذشته گفته میشد که چرا استاندار مازندران بومی نیست در دولت فعلی بومی شد اما ای کاش نمیشد.
مدیریت ضعیف و سست و بله قربان گوی؛ همان بهتر که نباشد این مدیریت ضعیف یک مسئله کوچک را به یک موضوع ملی تبدیل کرد؛ چرا؟ به دلیل عدم توانایی و قدرت تصمیم گیری ؛ با يك برف سياهيهای مدیران ناتوان مشخص شد و از تهران رئیس جمهور آمد تا موضوع برطرف شود وامصیبتا از این مدیریت.
آیا اینها نمایندگان مردم مازندران در مدیریت کلان هستند نه اینها وابستگان ناتوان و ضعیف گروههای باند باز هستند.
خدایا شهامت و شجاعت حسین را از ما مگیر؛ بگذار دردهای این مردم توسط بغضهای دردمند بیان شود.
لاتینی
شیللر
آناتول فرانس