چطوری بگم مست توام

عاشق یکدست توام

کاش فردا در این لحظه نگاه مهربانت را احساس کنم

با هر نگاه تو انگار جرعه ای از شراب مینوشم و هر لحظه مست تر از قبل میشوم

پس ای گل با نگاهت بیشتر ما را ترحم کن 

سالهاست که مرا یار نبود

از غمت آثار نبود

آنچه امروز در این وادی هست

عشق فرداست که پابرجاهست

مینویسم برای تو با نگاه تو و به یاد تو

 به فاصله ی 170 کیلومتری تهران ، پس از عبور از شهرستان کـــرج . گذر از جادۀ پر پیچ و خم کنــــدوان به شهر کوچکی به نام مرزن آباد می رسیم که از آنجا تا مرکز کلاردشت یعنی حسنکیف 24 کیلومتر فاصله دارد .  پس از طی مسافتی در حدود 20 کیلومتر به مدخل دشت کلاردشت یعنی کردیچال میرسیم که نقطه ی آغاز گردش و تفرج برای جهانگردان به شمار می آید .

کلاردشت در قلمرو استان مازندران بوده و از توابع مهم و خوش آب و هوای شهرستان چالوس بحساب می آید که از جنوب به قلۀ تخت سلیمان تا حدود  گردنۀ کندوان و از شمال به دریای خزر و شهر تنکابن ، از شرق به چالوس ، نوشهر و کجور و از غرب به قزوین و الموت محدود است . 

از آثاری که در ناحیۀ کلاردشت و تپه های اطراف آن کشف شده معلوم میشود که قسمتی از این منطقه در ادوار باستانی ، آباد و دارای ساکنینی بوده است .

ساختار کوهستانی و جنگلی کلاردشت دارای آب و هوائی معتدل است . گرچه در حوزۀ استحفاظی مازندران است ولی فرستنده های تلویزیون آن در حیطۀ تهران و گیلان است و به لحاظ آب و هوا ، به علت مسافت 40 کیلومتری با دریای خزر ، رطوبت آن بسیار پایین است . هر چند وجود  رشته کوههای البرز در کناره های دریای خزر موجب متوقف شدن رطوبت در دامنه های آن گردیده و سبب بارش باران فراوان در این ناحیه از شمال کشور می شود ولی بخشی از این بارندگیها در ارتفاعات کلاردشت منجر به بارش برف میشود و به همین دلیل است که هوای کلاردشت در مقایسه با دیگر مناطق استان مازندران بسیار خنکتر و مطبوع تر است . جنگلهای انبوه و سرسبز ، رودخانهی سردآبرود ، قلهی علم کوه و تخت سلیمان ، آب و هوای فرح بخش و ... از دیگر مشخصه های این منطقه است .

چشم انداز بسیار زیبا و شگفت انگیز کلاردشت ، چشم هر بیننده ای را خیره می سازد . کوههای سربه فلک کشیدۀ علم کوه وتخت سلیمان در بخش غربی ، جنگلهای انبوه و پهناور عباس آباد  در بخش شمالی ، جنگلهای طبیعی با مناظر سحرآمیزش در بخش جنوبی ، کوههای کم ارتفاع و روستاهای آرمیده بر دامنۀ این کوهها در بخش شرقی، کلاردشت را به منظره ای بدیع و دیدنی در آورده است .

جمعیت کل کلاردشت با احتساب مرزن آباد و روستاهای اطرافش در فصل سرما کمتر از 40.000 نفر است ، در حالیکه با آغاز فصل دل انگیز بهاری ، موج جمعیت رو به فزونی گذاشته و از مرز 120.000 نفر نیز میگذرد و این رشد جمعیتی ، بیانگر هجوم مسافران جدید برای استفادۀ بهینه از پهن دشت رویائی شمال است .

کلاردشت به دشت زیبایی اطلاق میشود که مشتمل بر چندین پارچه آبادی (( روستا )) است ، هریک از این آبادیها بر پهنۀ طبیعت آرمیده و در سایۀ سکوت وسکون به زندگی عاری از هیاهو با ساکنان خونگرمش دل خوش کرده اند . ساكنانی كه با تلاش پيگير ومداوم ،دارای روحيه ای سر شار از مهربانی هستند.

كلاردشتی ها بسيار پر تلاش ، ومهربان وميهمان پذير هستند وبه دليل تماس مداوم فرهنگی با روشنفكران واقشار فرهنگی ، از سطح فرهنگ نسبتا بالايی برخوردارند . زبانشان لكی،گيلكی و يا فارسی است.

مركز كلاردشت شهرحسن كيف نام دارد  .برخی از آباديهای مهم كلاردشت كه بالای100 خانوار جمعيت دارند عبارتند از: حسن كيف  –ولبال  –مكا - لاهو - رودبارك - مجل - گرك پس - اجابيت - طويدره - مكارود-

كرديچال- كلمه - كوه پر- كلنو- گويتر- پی قله بنفشه ده آباديهای ديگر است.

هشت روستای اول به دليل امكانات بهتر نسبت به بقيه روستاها ، تحت عنوان حوزه شهری بحساب می آيند .

كلاردشت بهشتی است سبز سرشار از نشاط و شادابی پاكيزه وعاری از هر گونه آلودگی ، به وارستگان ودوستداران محيط سبز توصيه می شود كه با پاك نگه داشتن اين منطقه زيبا ،اجازه استفاده ديگران را نيز محدود نسازند .

به یاد تو ای گل 

اما چه کنم که حسودان نیز در این باغ پرسه میزنند

بمان که ماندن تو آرامش من است

من عشق را از محو شدن تو میفهمم

تو را به اندازه آینده ام دوست دارم

باش تا من نفس بکشم 

 نگاه کن تا احساس زندگی کنم

زندگی عاشقی است و عشق زمین ؛توئی 

جاذبه هاي گردشگري تنکابن:

قبرهاي زردتشتيان در مناطق دوهزار و سه هزار

قله سيالان

دشت دريا سر

آب معدني شلف

آب گرم ليرسر

پارك جنگلي چالدره

موزه تاريخ طبيعي

بقعه سيد علي كيا ( در پايين بكده )

امامزاده قاسم در محل جزما در دوهزار

مقبره امامزاده سيد قوام الدين در كبود كلاله خرم آباد

غار دانيال

پارك جنگلي چالدره

آب گرم معدني فلكده

آبشار فرهاد جوي

انديشمندان مازندران  را مسكن ديوهاي مزني ( مازني ) مي دانستند و خود مازندرانيها در آنجا عده اي بيگانه به شمار مي رفتند و به افراد بومي شباهت زيادي نداشتند. پس از ظهور زرتشت و معرفي اهورامزدا، پروردگاران عهد قديم يعني ديوها، گمراه كنندگان شياطين خوانده شدند.
رابينو مي نويسد: مازندران به موزند معروف بود زيرا موز نام كوهي بود در حدود گيلان تا لار قصران و جام جم امتداد داشته و چون اين سرزمين در درون كوه موز واقع بود به اين اسم شهرت يافت.

در جايي از شمال سبز در مسير تلاقي رودخانه هاي (دو هزار) و (سه هزار ) ، كمي بالاتر از تنكابن ، جايي هست كه گويا طبيعت آن را براي خودش جدا كرده است ، «چالدره » .

قبول دارم چالدره اسم خوش آوايي نيست ،اما اين منطقه كه چند صدمتر از سطح دريا فراتر است ، با رونقي از سبز و آبي هايش ، دنياي دل انگيزي خلق كرده كه در ساير روستاها و مناطق يافتني نيست . از همين روست كه به اين منطقه از ساليان پييشتر به چشم تفرجگاه نگريسته اند . در بلندتر ين يال  ا ين ساحت يگانه (جايي كه دو رود ياد شده در طرفين آن جارياست ) ، آثاري از قلعه اي قديمي مشاهده مي شود مشاهده مي شود. وضعيت آب انبار ، پي بنا و….تاريخ چالدره را به سده هاي پيشتر از اسلام پيوند مي دهد . گويا اجداد ما بر آن فراز شگفت ، از بهشت پاسدار ي مي كرده اند .

اينجا (چالدره ) به زمان نيازي نيست . نبض ساعتها آرام است و اضطراب لحظه ها در هماهنگي آبي رودخانه ها محو مي شود . درختان ، آسمان و طلايي هاي خورشيد به تو نيز رخصت مي دهند تا در مكالمه زندگي بخش و روح افزايشان مشاركت بورزي …تا … خود شكوفايي ات را حس كني .

در اين ميهماني بهشت آرامش و پذيرش كه گل مي كني ، همه جا را چه زيبا در سيال بودن روياها غوطه ور مي بيني كه چشم تماشايت ژرف تر مي نگرد و خدايي كه در همين نزديكي حس مي شود . در چالدره تنكابن با همه قدمت هزاره اي اش ، طنين هايي هست كه كوهساران جان تورا مي آكند از نابي آرامش و خلوص روياها . حتي امكانات رفاهي زبده وزيادي كه در چالدره فراهم شده به رنگ و شاني است كه با طبيعت منطقه هماهنگ و هم آواز باشد(كه هست ) تا مسافران ايراني و خارجي با خاطري آسوده به تفرج در طبيعت بپردازند … و تو ييز در اين دنج ناب در مي يابي كه هنوز جنگل مي تواند تو را در خودش گم كند… و تو انسان پيچيده معاصر . در اضلاع و زاويه هاي پيچيده اش محو شوي (هنوز جنگل ابعاد بيشمار خودش را نمي شناسد) .

صبحگاهان ،خورشيد بر اين خطه طلا مي پاشد و مي باراراند . ظهرها ابعاد آسمان در گردش اطلسي ابر قدم مي زند . عصرها باراني كه از حرير و شبنم است ، انگار بر طراوت خاك ، نوازش مي ريزد و مي بارد . شباهنگام ، همان انتظاري كه نيما مي گفت ، روحت را پر مي سازد و ستاره باران احساست كامل مي شود . اينجا گويا جايي است كه رحمت الهي به طرزي خاص براي هميشه اش در برگرفته است ، از همين روست كه گفته اند :«همه جا: آفتاب ، چالدره باران » در چالدره تنكابن چقدر آسمان به مساحت هاي زمين نزديك و چقدر خدا اينجايي است ، چقدر!

و اين شعر سپهري ، جان زلالت را آكنده است ، « ترا يافتم /آسمان را پي بردم / ترا يافتم ، درها را گشودم / شاخه هارا خواندم …»

منطقه سرسبز كجور از جمله مناطق بكر و دست نخورده ايست كه مي توان آن را سرزمين شگفتي ها و دلاور مرداني ناميد كه تاريخ كهن ايران عزيز ما را سرافرازانه رقم زده است . با اين وجود ، به واسطه اين كه منطقه چندان شناخته شده نيست ، تعداد گردشگراني كه در سال گذشته وارد اين منطقه شده اند ، بيش از 3 هزار نفر نيست . كجور داراي آب و هوايي معتدل و سرد و چشم اندازهاي طبيعي ، آبشارهاي فراوان و جنگل هاي انبوه با گونه هاي ذربين ، بلوط ، بارانك ، سرخدار ، افرا ، توسكا ، ون ، اوري و نور است . آثار تاريخي به جا مانده از دوران قبل از ميلاد مسيح و دوره اسلامي از جمله سد خاكي شهر كجور ، دهكده تاريخي ناسنگ با گنبد درويش خان به سبك ساساني ، قلعه ها و پناهگاه هاي كوهستاني با برج و بارو در محله هاي مختلف ، امامزاده ها و … حكايت از قدمت اين منطقه دارد . كجور از ديرباز مهد دانش و علم و ادب بوده است . شماري از افراد اولين گروه اعزام شده به فرانسه براي تحصيل در زمان محمد شاه قاجار ، از اين منطقه بوده اند ، همچنين شخصيت هايي چون » شيخ فضل الله نوري « ، دكتر » زكي كجوري « افتتاح كننده دارالفنون ، حاج ميرزا نظرپاك رياضيدان ، فيلسوف و اولين رئيس دانشگاه تهران و استاد محمد حسين سلطاني لرگاني كجوري ، نخستين شاعر و مترجم نهج البلاغه ، نهج الفصاحه و صحيفه كه از افتخارات كشور ما به حساب مي آيند ، از منطقه كجور سر بلند كرده اند . » نوذر خزايي « از دبيران خوش ذوق شهرستان نوشهر در معرفي بيشتر كجور مي گويد : شهر و شهرستان نوشهر يعني كجور . زيرا مردم آن ، بازاريان و كاركنان شركتها و ادارات ، يا كجوري اند يا وابسته به كجور كه فصل گرماي خود را سبزه زارها ، آبشارها و چشمه سارهاي فراوان آن مي گذراننند . « وي مي افزايد : » كجور از سوي مجلس شوراي اسلامي به عنوان منطقه محروم اعلام شده است و اين محروميت در بسياري موارد محسوس است . اما فرهنگ غني و حضور دلاورمردان سلحشور ، محروميت را كمرنگ كرده است . « خزايي ، آثار تاريخي به جا مانده از دوران كهن منطقه را بسيار ذكر كرد و گفت : » آثاري وجود دارد كه نشان مي دهد قدمت كجور امروز و رويان ديروز به قبل از ميلاد مسيح و در حدود 4000 سال پيش مي رسد . « او كه گزارشي از وضعيت تاريخي و اجتماعي منطقه را براي همايش كجور ارائه كرده است ، مي گويد : » رويان بزرگ به مركزيت شهر كجور يا كجه ، مركز حكمراني كيومرث اول و بيش از 20 پادشاه ديگر بوده است . «

اين منطقه كه امروز به سبب تقسيمات كشوري به 3 دهستان ييلاقي محدود شده است ، در گذشته با نام سرزمين رويان به مركزيت شهر كجور ، بر طوايف بزرگي از ديوار شرقي آمل تا منطقه ديلمان حكومت داشته است . كجور امروز ، به مركزيت » پول كجور « با وسعت 1186 كيلومتر مربع وسعت دارد . گويش مردم منطقه به زبان كردي (خواجوندي) و زبان كجوري اصيل مازندراني است . امروز ، سعي بر اين است كه » كجور « از محروميت و گمنامي بيرون آيد و افتخار گذشته خود را در كشور و جهان ، دوباره به دست آورد .

دانشمندان جنگلهای شمال ایران را کهن ترین و منحصر فردترین جنگلها جهان می دانند که باید به عنوان میراث گرانبهای بشری حفاظت شوند .
قدمت جنگلهای شمال کشور به دوران سوم زمین شناسی بر می گردد ، این جنگلها تقریبا" در دنیا بی نظیرند و از نظر ذخایر ژنتیکی و تنوع گیاهی دارای ویژگی های منحصر به فردی  هستند .
در دوران چهارم زمین شناسی با وقوع عصر یخبندان و پیشروی یخ های  قطبی به قسمت های  جنوبی ، بخش اعظم نیم کره شمالی زمین زیر پوشش یخ و سرما قرار گرفت که بسیاری از گیاهان و گونه های درختی و برخی از جانوران در این  قسمتها از بین رفتند .
جنگلهای نواحی خزری بدلیل عدم یخبندان به سبب آب و هوای معتدل پس از عقب نشینی دوران یخبندان در دوران سوم زمین شناسی که به حدود یک میلیون سال قبل بر می گردد محفوظ ماندند .
برخی از صاحب نطران منشاء جنگلهای اروپایی به ویژه اروپای شرقی را پس از عصر یخبندان به جنگلهای خزری(هیرکانی ) نسبت می دهند .
استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان در این باره گفت : جنگلهای شمال از نظر تنوع گونه های درختی و درختچه ای منحصر به فردند و از نظر اقلیم نیز جزو جنگلهای معتدله محسوب می شوند .
دکتر "تیمور شاهراجی" افزود : به دلیل آب و هوای معتدل جنگلهای شمشاد ، درختان تنومند "بلوط " و "سفید پلت " با گونه های خود در سواحل خزری با نواحی نیمه گرمسیری به خصوص مناطق آفریقا شباهت هایی دارند .
وی خاطر نشان کرد : چهارگونه درخت مختص آب و هوای خزری در جنگلهای شمال شناخته شده است که مختص مناطق خزری است .
وی اظهار داشت : درختان" انجیلی (تویی) ، لرگ( کوئل) ، لیلکی (کرات) و سفید پلت" از جمله درختانی هستند که به آب و هوای خزری تعلق دارند .
وی افزود : در سده اخیر نمونه هایی از این درختان به مناطق اروپایی انتقال داده شده و در پارک های این کشورها دیده می شوند .
وی خاطرنشان کرد : این درختان در فصول مختلف دارای زیباییهای خاصی هستند و مناظر جالبی بوجود می آورند  که می توان آن ها را به پارک ها و بوستانهای شهرهای شمالی کشور انتقال داد .
وی گفت : درخت انجیلی به خاطر ایجاد چشم اندازهای زیبا و رنگارنگ طبیعی در حاشیه جاده ها و پارک ها به ویژه در فصل پاییز بسیار با اهمیت است به طوری که در برخی از پارکهای کشورهای غربی از این گونه نیز استفاده شده است .
به گفته رستمی در شمال کشور در حاشیه جاده ها و در پارکها می توان از این گونه بومی به دلیل سازگاری با شرایط اقلیمی و اهمیت زیست محیطی استفاده کرد .
وی خاطر نشان کرد : با توجه به اهمیت علم ژنتیک در دنیای امروز جنگلها و جانوران جنگلهای شمال به عنوان یک منبع و ذخیره ژنی محسوب می شوند که همه موظفند از این جانوران و گونه های گیاهی حفاظت کنند تا از خطر نابودی آنها جلوگیری شود .
وی تصریح کرد : درختان جنگلهای شمال از دوران های قبل از عصر یخبندان باقی مانده و از نظر دیرینه شناسی دارای اهمیت زیادی هستند .
در جنگهابی خزری حدود 50 گونه درخت و درختچه وجود دارد .

اسدالله درويش اميري

دوستش دارم به خاطر خاطراتم به دلیل محبتش

انسان پرتلاش در صحنه سیاسی کشور در سالهای گذشته

مهربان / دل سوز / و... دایی جان زنده باشی.

ايران قهرمان دهمين دوره‌ي رقابت‌هاي واليبال قهرماني نوجوانان جهان شد

توساسان

این محل در شمال شهر رامسر قرار گرفته و جز محله های ساحلی قدیمی رامسر است . توساسان دارای باغات مرکبات ،کیوی و کشتزارهای شالیزار می باشد ، در گذشته توتستان بوده و از برگ درختان توت آن جهت پرورش کرم ابریشم استفاده می کردند . خیابان بیست متری (طالقانی) توساسان را از لمتر جدا می کند . طائفه ساسانی ها از اهالی این محله اند .

آخوند محله

آخوند محله یا محله ی بازار ،مرکز تجارت رامسر که نام قدیم آن کیا کلا . شادسر بوده است . بازار ماهی فروشان ،محل برگزاری روز بازار و دیگر مراکز تجاری و میدان اصلی شهر (میدان امام ) در این محل واقع اند .

ابریشم محله

ابریشم محله یکی از نقاط مرکزی ،زیبا و تجاری رامسر است که دبیرستان معروف و قدیمی امام (اردیبهشت) و بیمارستان رامسر در آن واقع است . در سالهای قبل از 1310 این محل توتستان بوده و مردم از برگ توت درختان ،جهت پرورش کرم ابریشم استفاده می نمودند و به همین جهت به ابریشم محله معروف گردید .

لپاسر

این محل در جنوب رامسر واقع و در دامنه ی زیبای کوه قرار دارد . دارای باغات مرکبات و کیوی و مزارع چای و برنج می باشد . بقعه ی آقا سید حسن و آقا سید حسین در آن واقع است . طائفه های قربانی ،لپائی ،لپاسر رضایی و کوزه گر از اهالی این محله اند .

نارنج بن

نارنج بن یکی از محله های قدیمی رامسر بوده و به دلیل کشت زیاد نارنج در باغاتش به این نام معروف شد . حد شمالی آن توساسان حد غربی آن لاکش حد جنوبی آن لپاسر و حد شرقی آن غریب محله است ،طائفه ی معافی ازاین محله اند.

لات محله

در کرانه ی غربی رود خانه معروف صفا رود محله ای زیبا به نام لات محله قرار دارد لات در زبان محلی به ساحل کنار رود خانه گفته می شود . این محله به دلیل مجاورت در بستر رودخانه به این نام معروف گردیده ،جاده ی رامسر به جواهرده از این محله عبور می کند . طائفه های مقدم ، درجانی و حلاجیان از اهالی این محله اند .

شاه منصور محله

این محله درغرب ترکرودواقع است وطائفه ی شاهمنصوریان ها ازاهالی این محله اند . دارای باغات کیوی و مرکبات و مزارع برنج می باشد . و بقعه ی متبرکه ی خانم سیده فاطمه در آن واقع است .

غریب محله

               در حد فاصل نارنج بن و ابریشم محله محله ای به نام غریب محله واقع است که  ابتدای خیابان بیست متری و شهر داری می باشد .

چهارصد دستگاه

یکی از محله های شمالی -  ساحلی رامسر است . این محل که جز محله های جدید رامسر بوده حدود سی سال پیش توسط شهرک خارجی شهرک سازی گردید . دارای بلوار و خیابانهای زیبا و با صفا ست و به دلیل قرار داشتن چهارصد قطعه تقریباً هزار متری در آن به چهارصد دستگاه معروف گردید ،چهار صد دستگاه به صورتی زیبا ، گل و درختکاری گردیده و در تمام فصول دارای گلهای مخصوص فصل می باشد .

طالش محله فتوک

محله ای زیبا با باغات مرکبات ،کیوی ، چای و زمین های شالیزار که به شاه منصور محله و توبن مرتبط است در این محل دو بقعه ی متبرکه به نام های آقا سید محمد و خانم سیده فاطمه قرار داشته که اهالی بدانجا مشرف می شوند .

چپرسر

در شرق رامسر واقع شده و کوه جنگلی دریا دیم در جنوب آن قرار دارد . دارای چشمه یآب معدنی گوگردی که نمک فراوان دارد ،می باشد . رود خانه ی نمک آبرود از کنار محله می گذرد .

دوسکول بن

این محل در دامنه ی کوه و تپه ی دزکول قرار گرفته و از شمال به آخوند محله و از جنوب به لات محله مرتبط می شود ،دارای باغات با صفا و زیباست . قلعه ی تاریخی دزکول که محل اختفای گنج هایی که از دل این محل بیرون آمده و دال بر قدمت قلعه و محله می نماید ،در این محل قرار دارد ،طائفه یدسکویی از اهالی این محله اند .

رضی محله

یکی از محله های قدیمی رامسر بوده و جاده ای که گیلان و مازندران را به هم متصل می کند از کنار آن می گذرد . دارای مزارع شالیزار و باغات مرکبات و کیوی است . طائفه ی رضی کاظمی از اهالی این محله اند .

دریا پشته

یکی از محله های غربی و ساحلی- کوهپایه ای رامسر بوده و مردم آنجا به کشاورزی و ماهیگیری مشغول بوده و در گل کاری مهارت دارند . جاده ی رامسر به گیلان از وسط این محله می گذرد . دریا پشته دارای پلاژی زیبا و با صفاست و به اردوگاه رامسر متصل می باشد . طائفه ی عبدالکریمی و عسگریان از اهالی این محله اند .

پردسر

محله ای است واقع در حد فاصل اشکونکوه و لات محله که جاده جواهرده از کنار آن می گذرد .

زکی محله

یکی از محله های شمالی رامسر بوده که بین توساسان و آخوند محله بازار واقع است . دارای باغات مرکبات و شالیزار بوده و خیابان شهدا که بهشت زینبیه ،گلزار شهدا و قبرستان اصلی شهر در آن واقع است از این محله می گذرد ،بهشتی که علاوه بر مردان و زنان ،دختران و پسران از دنیا رفته ی شهرمان ،تعدادی از مردان خدا ،مردان بی مدعایی که برای دفاع از کشور عزیزمان از جان عزیزشان گذشتند ،مردانی که در عین سادگی ،اخلاص ،مهربانی و افتادگی ،در میدان نبرد مانند شیران بودند وببران ،را در خود مهمان نموده و باعث افتخار وسر افرازی مردم وطن دوست و اهالی محل شده است . در زکی محله دو درخت کهنسال وجود دارد که به آقا دار معروف اند . طائفه های کاظم زکی و زکیان از اهالی این محله اند .

لمتر

یکی ار محله های قدیمی رامسر بوده و گنج های کنده شده دال بر قدمت آنجاست . در این محل باغات مرکبات و مزارع چای و شالیزار وجود دارد . لمتر از شرق به چهارصد دستگاه و از غرب به توساسان مرتبط است . بقعه ی آقا سید محمد ،کنار مسجد محل واقع گردیده است . طایفه های لمتری و لمتر محمدی از اهالی این محله اند .

تنگدره

یکی از محلات قدیمی رامسر بوده و ترک رود از کنار آن می گذرد . در دره ای زیبا قرار گرفته و خاندان اتابکی ، رامسری ، سلیمی و فلکی ها از اهالی این محله اند .

میان لات

در مسیر جاده جواهرده رامسر واقع شده و بعد از عبور از یک سراشیبی و پل که بر روی رودخانه ی زیبا و وحشی صفا رود زده شده به این محله ی زیبا با مردمانی خونگرم وارد می شویم طایفه جوربنیان از اهالی این محله اند .

اشکونه کوه

در جنوب غرب رامسر واقع و دارای قبرستان با صفا و قدیمی بوده و جاده جواهرده از کنار آن می گذرد . در مجاورت صفا رود قرار داشته و دارای باغات چای و مرکبات است.

توبن

از محله های قدیمی رامسر بوده و در دامنه ی کوه ایلمیلی قرار دارد ، دارای باغات مرکبات می باشد .

رمک

رمک در شرق رامسر است و چشمه ی آب سیاه که برای درد مفاصل مفید است در رمک قرار دارد ، دارای بازار قدیمی و معروف و بستنی های خوشمزه بوده و برج چشم انداز در آن واقع است . طایفه های کاکوان ،کاکوئی از اهالی این محله اند .

لیماکش

از مسیر کنار آبگرمهای پشت هتل که بگذریم و راه خود را به سمت کوهستان سر سبز و پر درخت ادامه دهیم به محله ی زیبا و جنگلی لیماکش و کلک ، جایی که طایفه ی لیماکشی ها از اهالی آنجایند می رسیم . در لیماکش گنج های زیادی از دل خاک بیرون آورده شده که نشان از قدمت آن محل دارد . دارای باغات مرکبات ، کیوی و ازگیل می باشد .

کرکت محله

محله ای قدیمی ااست که حد فاصل آخوند محله و رضی محله بوده و در گذشته آسیابی آبی در آن وجود داشته است . دارای باغات مرکبات و کیوی می باشد .

حیدر محله

در شرق ترکرود واقع گردیده و دارای باغات مرکبات می باشد .

کوی تعاونی

این محل به دلیل وجود تعاونی باغداران رامسر به کوی تعاونی معروف گردیده و جز محلات بزرگ رامسر محسوب مس شود وازسال 1346 به بعد بوجود آمده است . روبروی باغ معروف شاهپور غلامرضا واقع و دارای شالیزار و باغات مرکبات می باشد .

سفید تمشک

سفید تمشک در غرب رامسر قرار داشته ،از شرق به اردوگاه رامسر ،از جنوب به جنگل ،از شمال به جاده گیلان و از غرب به سورخانی محدود می باشد . دارای باغات مرکبات ،کیوی و چای م یباشد به دلیل قرار گرفتن در بلندی ، مشرف و نزدیک بودن به دریا ، منطقه ای بسیار زیبا و با صفاست .

جنگ سرا

روستایی زیبا با باغات مرکبات و چای که در هفده کیلومتری غرب رامسر واقع گردیده است .

جنت رودبار

در فاصله ی چهل کیلو متری رامسر قرار دارد و دارای زمینهای کشاورزی و باغات بوده که در آن گردو و فندق و سیب زمینی کشت می کنند . رود خانه یچالکرود از ارتفاعات جنت رود بار سرچشمه می گیرد . دارای مناطقی بسیار زیبا ،دیدنی و بکر می باشد .

بامسی

بامسی در سر راه جاده رامسر به جواهرده واقع و تا رودخانه صفا رود امتداد داشته ،دارای قدمتی طولانی است بسیار خوش آب و هوا بوده و مناظری دیدنی و زیبا دارد . در این منطقه چشمه ای با آب گوارا وجود دارد که از جای دیگری سر چشمه می گیرد و پزشکان آن را تأیید کرده اند ./با تشکر از مرضیه ؛رامسر

در این منطقه گلهای زینتی و میوه های فصلی به وفور یافت می شود. تنوع جانوری در این منطقه بسیار زیاد است که شامل جانوران اهلی و غیر اهلی می شود. مردم این منطقه اغلب به کار کشاورزی و دامپروری مشغول هستند.

دین اکثریت این منطقه اسلام و مذهب شیعه می باشد. سکنه منطقه رانيز گیلک ها و خواجه وندها تشکیل می دهند. منطقه کجور به علت داشتن وسعت مراتع دارای پراکندگی نسبی است و اکثر روستاها از هم فاصله دارند. منطقه کجور شامل 14 تابعه می باشد که هر کدام شامل دهستان ها و روستاهای مختلفی است.

 منطقۀ کجور دارای آموزش و پرورش،بخشداری،ثبت احوال،کمیته امداد و نیز موزۀ مردم شناسی کندلوس و... می باشد.

 قلمرو جغرافیایی :

 منطقه کجور بین کوه دماوند و علم کوه و یا به عبارتی دیگر بین دو دره هراز و چالوس واقع شده است . این منطقه از مغرب به چالوس ، از مشرق به سولده نور ، ازجنوی به نور و از شمال به دریای خزر مشرف است.

همان طور که گفته شد این منطقه دارای 14 تابعه می باشد که عبارتند از :

 1- بلده : بلده وخورشيد رستاق 2- انگاس: انگاس - انگيل - بديع خيل - چمرکوه - ورزان - گنگر- هما رخيل - خواچک - کم چاک - نيتل – پی چلو 3- بندپی : نجارده - نصر آباد 4- چلندر: علی آباد - تازه آباد - امزی ده - انار وار - چلندر - چالک - دزدک - حوض کوتی - ملکار - سنگ سرا 5- فيروزکلا عليا : علوی کلا- عزت-کابولج - شن کنا - منوچهر کلا - ميانک - ميانشهر - ملا کلا - مندل - پيمت - وازک 6-گيران:علی آباد - بينتاسی - ده گيری - حبيب آباد- خیرسر- خواچک - هلستان - حسن آباد - حسين آباد - کولکسرا-کرکرورسر(کورکورسر)- مجيد آباد - موسی آباد- نيرنگ - پالوچ ده - سنگ تجن – شریعت آباد – شکری کلا - تازه آباد 7- کچه رستاق: المده – بازیار کلا - بلحکان - فيلمرز-فلزی کلا - حسن آباد - هنرومرز- کچه آباد - کچه رو- نوده - سياهرود-زرين کلا – بنجو کول 8- کالج : بون- دانکوه - کاسگر- محله – کنلگ رود - لزير- نشو- پس پرس - کلوسر - سنگ نو - تاچکی - ترک ده 9- کلورودپی - خضرتيزه-کهير-نارينج بن - پاشا کلا - ونوش – صلاح الدین کلا 10- خيرودکنار : آب بندانک - اسب سمده - درزی کلا - خيرود کنار - ليتنگان – مارگير ده - ورودی - سعادت آباد- شب حسن کج (شبخوس کاج )- شمع جاران - سلطان علی کيا 11- کوهپر : آل دره - اويل - نامخال - بالو - چار - چورن - حيرت - کترکلا - کوشکک - لاشک کنار - نيمور-ناسنگ - سمور-پول - لاشک - ولسپ (دلسب)- ویسر 12- پنجک رستاق : بسطام – بانذر - چتن - دشت نظیر - نیرس - فیروز آباد - حسن آباد کیلکو – سما - منجیر 13- زانوس رستاق : آستانکرود - دونگسی - لته پشت -گيل کلا - کندلوس (میخساز) - ملا کلا - خوش – کينج - کياکلا - کوش - لکتور-لرگان - لزورينگ - ملا - نعل - نيچکوه - پيده - ساس (اسلام آباد)- ستوک ( سی تک ) – اطاقسرا 14- زندرستاق : اميرآباد - مرزن آباد - گندرود - کرت کلا - ليکش - پايين سرا - سروی - سياه کلا - سنگر – ولمه

اماکنی نیز در این منطقه وجود دارند که تا حدودی بوی آبادی می دهند اما آبادی مطلق نیستند و به عنوان چراگاه دام ها و یا آبادی های مخروبه به حساب می آیند که جمعیت شان از ده خانوار تجاوز نمی کند؛ از جمله این آبادی ها می توان اجو ، دلم ، دیماکرود ، کانی ، گرم دره ، بدیع خیل ، قلعه کتی و حنی سک را نام برد.

آب و هوا :

 منطقه کجور دارای آب وهوایی معتدل و مر طوب می باشد. هوا در اکثر مواقع نظم فصلی ندارد و به همین علت نمی توان آن را به وضوح در یکی از گروه های فصلی قرار داد. زمستان های این منطقه بسیار سرد و با بارش برف همراه است و دارای تابستان هایی معتدل و مرطوب است. میزان بارندگی در این منطقه بسیار زیاد است و همین امر موجب تنوع پوشش گیاهی شده است. پوشش گیاهی مردم منطقه را به امر کشاورزی ، زراعت و باغداری واداشته است .

 کوهها و رودخانه ها :

 همان طور که در معرفی منطقه اشاره شد این منطقه بین دو کوه دماوند و علم کوه ونیز دو ده هراز و چالوس واقع شده است. اما علاوه بر این کوه هایی کم و بیش مرتفع و رودخانه های پرآبی در این منطقه وجود دارد.این منطقه دارای چشمه های آب گرم می باشد که هر ساله جمعیت زیادی را به خود جلب می کند.

منابع طبیعی :

 استان مازندران به ویژه دامنه سلسله جبال البرز دارای درختان جنگلی و پوشش گیاهی انبوهی است. منطقه کجور نیز به علت واقع شدن در این استان و قرارگیری آن در دامنه ها وارتفاعات دارای پوشش گیاهی غنی است . از طبیعت این منطقه جنگل های بی شمار و دشت هایی بی نظیر را می توان نام برد که جلوه آن نظر هر بیننده ای را جلب می کند.

همچنین منطقه کجور به علت داشتن گیاهان زینتی و دارویی آن را معرف خاص و عام کرده است.

حیات وحش :

 این منطقه به علت داشتن آب و هوای معتدل و مرطوب و پوشش گیاهی و جنگلی انبوه و دارا بودن دشت های مرتفع و علفزارها ، دارای جانوران متنوعی می باشد که بسیاری از آنها کمیاب یا حتی نایا ب در اکثر نقاط کشور و در بعضی موارد ، دنیا می باشد که به دلیل حمایت نکردن و گمنام ماندن بعضی از آنها متاسفانه در حال انقراض می باشند و یا منقرض شده اند.(مثل پلنگ)

فرهنگ عامه :

 مردم منطقه بخصوص بومیان منطقه سفید پوست در بعضی موارد بور و چشم آبی هستند . عموما با هوش و با استعداد و مردم زحمتکش و مهربان و دلسوز و میهمانواز هستند . چندان به فکر مال دنیا نیستند و عموما قانع و کمتر بلند پروازی می کنند . اگر محبتی در حق شان شود محال است آن را بی پاسخ بگذارند در این منطقه سرقت ، قتل ، جنایت خیلی کم اتفاق می افتد وبا آن که نه ماه از سال اکثر خانه ها خالی از سکنه است و درها همه باز است کمتر پیش آمده که چیزی به سرقت رفته باشد.

این مردم برای حفظ آبروی شان بسیار اهمیت قائلند اما اگر پردۀ گفتارشان با یکی پاره شد دیگر از گفتن حرفی یا تهمتی رویگردان نیستند .بازار شایعه به دلیل بیکاری و نبودن سرگرمی همیشه گرم است .برای حق نان ونمک احترام قائلند .در این منطقه به علت بافت عمیق خانوادگی زنان از مردان رو نمی گیرند تمام عقد ها در اینجا عقد دائم است.

به ندرت پیش آمده که زنی طلاق گرفته باشد . زنان بیشتر از مردان برای تامین هزینه زندگی و خانواده تلاش می کنند . اکثر زنان قبل از شروع کار روزانه یک بار به جنگل می روند و هیزم مورد نیاز خانه را تامین می کنند .سپس بجز خانه داری در گله داری و کشاورزی دوش به دوش مرد خانه خود کار می کنند .

آسیا کردن گندم ، سفید کردن خانه ، شکستن هیزم برای تنور ، دوشیدن گاو ، جالیز کاری ، کاشتن سبزی ، ازجمله وظایف زن محسوب می شود . اگر چه مراسم و آیین های سنتی آنان روبه انقراض است اما هنوز در گوشه و کنار دهکده ها کجور روح تعاون و همیاری دیده می شو د.

گویش محلی :

 لهجه مردم منطقه کجور اکثرا مازندراني و در بعضی از مناطق خواجه وندی هم صحبت می کنند که به نوعی لهجه کردی محسوب می شود .

آداب و سنن :

یکی از مسائلی که وضع یک منطقه را مشخص می کند دانستن آداب و سنن آن منطقه است که موضوعات زیر از اهم آنها بشمار می آید : تولد : وقتی کودکی متولد می شود موارد ذیل انجام می گیرد:

 - شستشو و غسل نوزاد 

- زدن ناف نوزاد - خواندن اذان و اقامه در گوشهای راست و چپ نوزاد

 - قنداق کردن

 - قبل از این که کودک به دو روز برسد اسم برایش انتخاب می کنند 

 - اغلب نام گذاری به عهده پدربزرگ و مادر بزرگ بود 

 - ایام و اعیاد نقش زیادی در نام گذاری دارند 

 - شش روز بعد از تولد شب ششم (یا همان پنج و یک)را جشن می گیرند 

 - روز هفتم اسخاره می گیرند و نوزاد رو به گهواره می بندند

 - ده روز بعد از تولد نوزاد را به حمام می بردند و به حمامی سور می دهند 

 - پس از چهل روز مادر و کودک را باهم به حمام می بردند که به اصتلاح آب چله می گویند.

اولین امتیازی که در مورد نفت شمال داده شد فرمانی بود که در ماه شعبان 1313 ه. ق. (بهمن ماه 1274 ه. ش.) به امضای "ناصرالدین شاه" رسید. به موجب آن فرمان اجازه استخراج نفت در محال ثلاثه تنکابن و کجور و کلارستاق (مازندران) به "محمد ولیخان خلعتبری" که در آن ایام لقب نصرالسلطنه را داشت و بعدها القاب سپهدار و سپهسالار اعظم به او داده شد، واگذار گردید.

"آکاکی مددویچ خوشتاریا" تبعه روس و اهل گرجستان که مدتها بود که در ایران به سر می برد و با اکثر رجال و اشراف و سیاستمداران و بازرگانان ایران دوستی داشت درصدد بر آمد تا فرمان محمد ولیخان خلعتبری را برای استخراج نفت به دست آورد. این عنصر مرموز که خود را سرمایه دار بزرگی معرفی می کرد، ولی در واقع مأمور و عامل بانک استقراضی روس در ایران بود، در تاریخ 27 ژانویه 1916 م. (1294 ه.ش.) قراردادی با محمد ولیخان خلعتبری سپهسالار اعظم منعقد نمود که به موجب آن بهره برداری و استخراج نفت در مناطق ثلاثه مذکور به مدت 99 سال به خوشتاریا واگذار گردید.

در همان سال 1916 محمد ولیخان خلعتبری نخست وزیر و " وثوق الدوله " وزیر خارجه بود و در غیاب مجلس شورای ملی دولت وقت تحت فشار دولت تزاری روس که ارتش آن سرتاسر شمال ایران را اشغال کرده بود امتیازی به خوشتاریا برای استخراج نفت شمال ( گیلان ، مازندران و استر آباد ) برای مدت 70 سال داد. 

بر همه کس آشکار بود که امتیاز فوق با تهدید و فشار به دست آمده بود و هیچ ارزش قانونی نداشت، چنانکه اولین اقدام کابینه بعد که به ریاست " صمصام السلطنه " روی کار آمد این بود که امتیاز خوشتاریا را لغو و از درجه اعتبار ساقط بداند. به این هم اکتفا نکرده دولت ایران به سفارت روس و سایر سفارتخانه های خارجی مقیم تهران اعلام نمود که امتیاز مزبور لغو می باشد و خوشتاریا این نکته را مؤکدأ اطلاع داد.  

خوشتاریا امتیاز نفت شمال را با ارعاب و تهدید و فشار سفارت تزاری روس تحصيل کرده و امیدوار بود که با همان قوه آن را اجرا کند ولی همین که انقلاب روسیه شروع گشت و زمامداران شوروی اعلام داشتند که امتیازات غیر مشروع که در عهد تزار با عنف و جبر از ایران گرفته شده ملغی است، خوشتاریا راه اروپا را پیش گرفته و کوشش نمود که خریداری برای این امتیاز بی اعتبار پیدا کند و بالاخره با زبان چرب و نرم خود اولیای شرکت نفت  بریتانیا را در لندن به طمع انداخت که با او معامله کنند. در آن موقع نفوذ روسیه تزاری در ایران از بین رفته و قفقاز خود را از روسیه جدا شناخته و دولتهای آذربایجان و گرجستان و ارمنستان استقلال خود را اعلام کرده بودند. ارتش انگليس قسمتي از ايران را اشغال و از راه ايران نيرويي به قفقاز فرستاده بود. در ایران نیز نفوذ انگلستان به اندازه ای پیشرفت کرده بود که دولت دست نشانده انگلستان به ریاست وثوق الدوله زمام امور را در دست داشت.

انگلیسیها در چنین وضعی حاضر شدند که با خوشتاریا معامله کرده و امتیاز او را خریداری کنند لذا شرکت نفت امتیاز بی اعتبار او را به انضمام فرمان سپهسالار خلعتبری و قراردادی که درباره آن منعقد کرده بود در ازای یکصد هزار لیره نقد و وعده پرداخت مبلغ بیشتری در آینده خریداری کرد و چندی بعد یعنی در ماه مه 1920 شرکت نفت ایران و انگلیس  شرکت تابعه ای به نام "شرکت نفتهای شمال ایران" با سرمایه سه میلیون لیره تشکیل و در لندن به ثبت رساند.

همین که خبر این معامله منتشر گشت دولت ایران در آن وقت ریاستش با " حسن پیرنیا " (مشیرالدوله) بود یادداشت رسمی به سفارت انگلیس در تهران ارسال و متذکر گردید که  امتیاز خوشتاریا با فشار و جبر تحمیل شده و چون به تصویب مجلس نرسیده از اعتبار ساقط است. همان موقع دولت امریکا نیز به دولت انگلستان اعتراض نموده و اظهار داشت معامله ای را که شرکت نفت با خوشتاریا کرده است به منزله ایجاد انحصار استخراج نفت برای شرکت مزبور می باشد و این عمل  مخالف با اصل "درگشوده" می باشد که به موجب آن همه کشورها باید مجاز به تحصیل چنین امتیازاتی باشند و هیچ کشوری نباید منابع نفت کشور دیگر را در انحصار کامل خود در آورد.        

نويسنده به درستى نمى داند كه روس ها چه نامى برروى اين دريا گذاشته اند اما باتوجه به قرينه جمهورى قزاقستان كه به مدت چند قرن زير سلطه امپراتورى روسيه و پس از آن اتحاد شوروى قرارداشته، مى توان حدس زد كه روس ها هم از نام درست و تاريخى قزوين يا كاسپين درمورد اين دريا استفاده مى كنند.

درباره وجه تسميه درياى قزوين، روايت هاى گوناگونى در كتاب هاى تاريخى وجوددارد كه به موجب آنها ريشه نامگذارى اين دريا به هزاران سال پيش و به زمانى بازمى گردد كه سواحل جنوبى اين دريا ده ها كيلومتر بيشتر از وضعيت كنونى آن در خاك ايران پيشروى داشته و به دليل آن كه در آن روزگار قزوين نزديكترين شهر بزرگ و آب به ساحل اين دريا بوده، مورخان و جغرافيادانان آن را درياى قزوين نام نهاده اند و البته در همان برهه از تاريخ بخش هاى وسيعى از سرزمين هاى واقع دركرانه هاى شرقى و غربى درياى قزوين جزو قلمرو ايران محسوب مى شده و امور آنها را فرمانداران ايرانى اداره مى كرده اند.

حتى اين احتمال وجوددارد كه كلمه كاسپين در زبان فارسى باستان در ناميدن اين دريا به كار مى رفته كه اظهارنظر درباره آن در صلاحيت زبان شناسان است.
به موجب اسناد تاريخى، خزر برگرفته از نام قبيله اى ستيزه جو به نام خزران بوده كه قرن ها در بخش وسيعى از سرزمين هاى واقع درحدفاصل رود ولگا، درياى سياه و سواحل درياى كاسپين مى زيسته اند و دايماً با همسايگان خود كه ايران باستان هم ازجمله آنهاست، درجنگ و ستيز بوده اند.

در عمر حكومت ساسانيان بر ايران، دولت ساسانى به منظور جلوگيرى از تجاوزات و تاخت و تازهاى خزران، ناچار شده بود قلاع و استحكامات نظامى نيرومندى در منطقه قفقاز كه جزئى از قلمرو امپراتورى ايران محسوب مى شد، ايجادكند. حتى اقوام اسلاو در روسيه و سرزمين هاى شرق اروپا كه نياكان روس هاى امروزى محسوب مى شوند، از شر تاخت و تازها و خونريزى هاى خزران در امان نبودند.

به روايت آرتوركسلر* مورخ برجسته آلمانى، در دوره بعد از اسلام خزرها نقش يك قدرت بازدارنده درمقابل پيشرفت سپاهيان اسلام در منطقه قفقاز و شرق اروپا را ايفامى كردند و جنگ هاى ميان مسلمانان و خزرها در اين مناطق حدود يكصدسال به طول انجاميد و يكى از عواملى كه از فروپاشى امپراتورى رم شرقى (بيزانس) در برابر سپاهيان اسلام جلوگيرى كرد، همين جنگ طولانى با خزرها بود.
به موجب همين روايات تاريخى در قرن هشتم ميلادى پادشاه و ديگر بزرگان قوم خزر كه حالا براى خود به قدرت بزرگى تبديل شده بودند به آيين يهوديت گرويدند و دين يهود، دين رسمى خزرها شد.

مورخين عقيده دارند كه خزرهاى يهودى درواقع نياكان يهوديانى هستند كه درطول قرون و اعصار جوامعى را در سرزمين هاى شرق اروپا تشكيل دادند و به همين سبب اين يهوديان را نمى توان از نژاد سامى و از تبار حضرت ابراهيم (ع) به حساب آورد و اين امر درمورد اكثريت قريب به اتفاق يهوديان مهاجر به سرزمين فلسطين مصداق پيدامى كند.
درهرصورت، شايد نيازى نباشد كه ما ايرانيان همان حساسيتى را كه همواره نسبت به تحريف نام تاريخى خليج فارس ازسوى برخى از همسايگان عرب خود داشته ايم، درخصوص نام درياى واقع در شمال كشور كه سه استان گلستان و گيلان و مازندران سواحل جنوبى آن را تشكيل داده اند از خود بروز دهيم.

اما باتوجه به اين كه بسيارى از ديگر كشورهاى ساحلى اين دريا نيز از آن با نام درياى كاسپين ياد مى كنند و در بعضى از نقشه هاى جغرافيايى هم نام درياى مازندران درباره اين دريا به كار رفته است، اين وظيفه وزارت امورخارجه ماست كه ازطريق مذاكره و رايزنى با روسيه و ساير كشورهاى ساحلى اين دريا، در اقدامى مشترك نام تاريخى درياى كاسپين را به آن بازگردانند و نام خزر را كه يادآور نام يك قوم مهاجم و متجاوز براى كليه ملت هاى اين منطقه بوده، از روى اين درياى مشترك بردارند

در 25 اسفند 1328 در شهسوار متولد شدم. صداى خوش از طرف پدر و پدربزرگ به من و خواهرها و برادرانم به ارث رسيده است. بزرگ‌ترين مشوق و حامى من در خانواده پدرم بود و در دوران تحصيل هر وقت برنامه‌اى بود كه از من مى‌خواستند شركت كنم، او نه تنها مخالفت نمى‌كرد، بلكه بسيار هم تشويق مي‌كرد. با حمايت و تشويق‌هاى او بود كه من در مسابقات هنرى مدارس شركت مي‌كردم.

آخرين بارى كه در رشته آواز رتبه اول را در بين تمام دانش‌آموزان سراسر كشور كسب كردم، با استادم مرحوم محمود كريمى كه از اعضاى هيئت داوران بودند آشنا شدم. استاد كريمى مرا بسيار تشويق كردند و پيشنهاد كردند كه براى آموزش موسيقى ايرانى (دستگاه‌ها و رديف موسيقى سنتى) شاگرد ايشان شوم. لذا تحصيل موسيقى سنتى ايران را به طور جدى و مستمر در خدمت آن استاد بزرگوار آغاز كردم. هنوز دو سالى از آموزش من نگذشته بود، كه ايشان براى آغاز كار حرفه‌اى، مرا به وزارت فرهنگ و هنر وقت معرفى كردند. ولى كار آموزش من زير نظر مستقيم ايشان و تا سال‌ها پس از آغاز كار حرفه‌اى ادامه داشت.

همكارى من با وزارت فرهنگ و هنر مدت پنج سال ادامه داشت، كه در اين مدت برنامه‌هايى در تلويزيون اجرا كردم و كنسرت‌هايى در تهران و بعضى شهرستان‌ها و نيز همراه با گروه‌هاى مختلفي كه در آن وزارتخانه فعال بودند، كنسرت‌هايى در خارج از كشور براى معرفى موسيقى سنتى ايران اجرا كردم. تصور مي‌كنم اين كنسرت‌ها بين سال‌هاى 1347 تا 1352 بوده است.

در سال 1352 ازدواج كردم و درست دو ماه بعد از آن از طرف مركز حفظ و اشاعه موسيقى سنتى ايران (وابسته به سازمان راديو تلويزيون) كه به ابتكار و مديريت استاد دكتر داريوش صفوت پايه‌گذارى شده بود، به همكارى دعوت شدم و همراه با گروهى از موسيقيدانان مركز، عازم سفرى به بلژيك و فرانسه براى اجراى كنسرت شديم.

به اين ترتيب همكارى من با مركز حفظ و اشاعه موسيقى آغاز شد و از سال 1352 تا 1357 كه آخرين سال فعاليت حرفه‌اى من بود، به مدت پنچ سال ادامه داشت. در اين دوران در محضر استاد دوامى نيز با سبك اجراى تصنيف‌هاى قديمى و آواز سنتى آشنايى پيدا كردم.

مجموعه فعاليت‌هايى كه در اين دوران انجام شد عبارتند از شركت در سه جشن هنر شيراز، اجراى چند برنامه در تلويزيون، دانشگاه تهران، باغ فردوس، تئاتر شهر و اجراى كنسرت‌‌هاى متعدد در خارج از كشور.

در اواسط سال 1357 جهت شركت در «فستيوال موسيقى آسيا»1 به دعوت «بنياد ژاپن»2 به كشور ژاپن سفر كردم كه شرح مفصل آن در «آواهاى موسيقيايى آسيايى»3 منتشر شده است.

در سال 52 ازدواج كردم و فرزندانم سارا، ليلا و دارا به ترتيب در سال‌هاى 53، 58 و 63 متولد شدند. اكنون دختر بزرگم ازدواج كرده و صاحب دو دختر است.

بعد از انقلاب، در سال‌هاى 57 و 58 و به هم ريختن وضعيت موسيقى ايران فعاليت موسيقى من به ناچار متوقف شد و با به دنيا آمدن فرزند دوم و سومم تمام توجه و وقت من صرف خانواده‌ام گرديد. در سال 70 مركز حفظ و اشاعه موسيقى سنتى مجددا از من دعوت كرد كه در آن مركز به خانم‌ها آواز ايرانى تعليم بدهم. با توجه به اين كه خانم‌ها در هيچ كجا اجازه ابراز وجود در زمينه موسيقى و بخصوص در رشته آواز نداشتند، به نظر مي‌رسيد قدم مثبتى برداشته شده است. بنابراين، همكارى با آن مركز را بيفايده ندانستم و دعوت را پذيرفتم.

فكر مى‌كنم سه يا چهار سال با آن مركز، كه فضايش با فضاى قبلى بسيار متفاوت بود همكارى كردم و شاگردان زيادى در اين مدت با موسيقى دستگاهى ايران آشنا شدند. به هر حال همكارى من با مركز ادامه داشت، تا زمانى كه براى اولين بار در سال 1995 ميلادى با گروهى عازم سفر خارج از كشور شديم و كنسرت‌هايى در اكثر كشورهاى اروپايى اجرا كرديم، كه بسيار مورد استقبال هموطنان عزيز مقيم خارج از كشور قرار گرفت.

همكارى من با مركز، پس از بازگشتم به ايران قطع شد و از آن پس به تعليم خصوصى بانوان در منزل خودم ادامه دادم. از آن تاريخ (1995) تاكنون، سفرهاى خارج از كشور من براى شركت در فستيوال‌هاى مختلف بين‌المللى و اجراى موسيقى سنتى ايرانى براى علاقه‌مندان خارج از كشور آغاز شد و ادامه يافت.

حجت الاسلام محمدتقي فلسفي واعظ مشهور به سال 1286 شمسي در تهران متولد شد. در 6 سالگي به دبستان توفيق رفت و به تحصيل صرف و نحو و مقدمات علوم ديني پرداخت و با پافشاري و اصرار مادر به منبر روي آورد.¹ خود در اين باره مي‌گويد: «چون مادرم عاشق اباعبدالله الحسين بود به آرزوي خويش رسيد و مرا در مسير خطابه و منبر قرار داد».²

همزمان با نظارت شديد پدر به تحصيل درس پرداخت و 2 روز در هفته را به منبر مي‌رفت. اولين منبر را در سن 16­ 15 سالگي در مسجد فيلسوفها و در وصف مولا علي آغاز کرد.³

پدر وي آيت الله حاج شيخ محمدرضا تنکابني متولد رامسر با بزرگاني چون مرحوم سيدحسن مدرس و مرحوم آيت الله کاشاني مرتبط بود. همچنين در غائله انجمنهاي ايالتي و ولايتي وارد مبارزه با دولت شد و مادر وي طوبي خانم دختر مرحوم ابوالحسن تاجر اصفهاني ساکن تهران بود.⁴

حجت الاسلام فلسفي در 24- 23 سالگي با دخترعموي خويش ازدواج نمود.⁵

فلسفي اولين تجربه سياسي خود را در راستاي شعار قلابي جمهوريت که توسط رضاخان سرداده شده بود مرور کرد و همراه پدر و عمو در تحصن ميدان بهارستان به رهبري آيت الله مدرس شرکت داشت.

به رغم فشار مأموران رضاخان با کسب جواز عمامه از مرحوم آقا شيخ حسين يزدي دومين رويارويي سياسي خود را با نظام رضاخان تجربه نمود و با اخذ جواز از قيچي شدن لباس و عبا و پاره‌ شدن عمامه جلوگيري کرد.⁶

شبي از شبهاي سال  1316 شمسي و در منبر با اشاره به حادثه مسجد گوهرشاد ممنوع‌المنبر و از پوشيدن لباس روحانيت محروم گرديد. ليکن پس‌از 3 سال با آغاز جنگ جهاني دوم و عزل رضاخان از ممنوعيت خارج شد.⁷

فلسفي با شکل‌گيري حزب توده در ايران و درک ضرورت مبارزه با اين انحراف به مبارزه با اين گروه وابسته پرداخت. لذا توده‌ايها از وي کينه شديدي به دل داشتند و در همان دوران بود که چندين بار توسط حزب توده مورد سوءقصد قرار گرفت.⁸

وي به دستور آيت الله کاشاني 13 روز پس از تشکيل دولت غاصب اسرائيل در مسجد شاه مردم را به اعتراض عليه اسرائيل فراخواند.⁹

از مهم‌‌ترين مبارزۀ وي در دهۀ 20 و 30 شمسي مي‌توان از 1- جلوگيري از تخريب مسجد مادرشاه و ساخت مسجد ارک. 2- الزامي کردن دروس تعليماتي ديني و از همه مهمتر مبارزه با بهائيت نام برد.

وي در ماه مبارک رمضان سال 32 شمسي به افشاگري عليه بهائيت پرداخت. خود در اين خصوص مي‌گويد: «در سخنراني ماه مبارک رمضان ... راجع به بهائيت و موقعيت آنها در ايران صحبت کردم. فرداي آن ‌روز علم که وزيرکشور بود تلفني به من هشدار داد که: «آقاي فلسفي من اجازه نمي‌دهم که دربارۀ بهائيها اين چنين صحبت کنيد و امنيت را مختل نمائيد و موجب خونريزي شويد»! به او گفتم «مؤدب سخن بگوئيد والا گوشي تلفن را مي‌گذارم» او هم لحن صحبت را عوض کرد. من گفتم: «با لحني جدي به مسلمانان مي‌گويم هدف من آشکار ساختن گمراهي بهائيها است. مبادا مسلماني دست تجاوز بگشايد و بر روي يک بهائي سيلي بزند و اينکه موجب قتل و خونريزي گرديد».¹⁰

سخنراني عليه بهائيها در مسجدشاه و پخش آن از راديو موج عجيبي در مملکت ايجاد کرد و مردمي که از دست آن فرقه ضاله ستم‌ ديده بودند به هيجان آمدند. حجت‌الاسلام فلسفي مي‌گويد" «برايم نقل کردند که در آن ايام حسين‌علا نخست‌وزير جديد براي معالجه به اروپا رفته بود به شاه تلگراف زده و گفته بود که عکس‌العمل مبارزه با بهائيان در اروپا خوب نيست، زيرا غربيها اعتراض مي‌کنند و مي‌گويند در ايران آزادي نيست».

در ادامه فلسفي مي‌گويد که « روزي در نيمه ماه رمضان از طرف سرتيپ تيمور بختيار و سرلشگر علوي مقدم به من هشدار دادند که اعليحضرت امر فرمودند که به شما ابلاغ کنيم از ضديت و سخنراني عليه بهائيت دست برداريد ...».

با اين احوال فلسفي اين هشدارها را مورد توجه قرار نداد و چنانکه خودشان مي‌گويد: «خلاصه ما به مخالفتمان با بهائيها ادامه داديم. از طرف ديگر تعدادي از نمايندگان مجلس طرحي را آماده کردند که به موجب آن اين فرقه غيرقانوني اعلام شود و پيروان آن از ادارات اخراج شوند». ¹¹

فعاليت فرقه بهائي توسط اداره کل سوم ساواک با دقت دنبال مي‌شد. ولي بهائيها بعد از حملات حجت‌الاسلام فلسفي و دستور شاه مبني بر تخريب حظيرة‌القدس مرکز بهائيان در ايران احساس خطر کردند و در پي آن ايادي، پزشک مخصوص شاه مدتي از ايران خارج شد. بهائيت جهاني اين تصور را داشت که ايران ارض موعود بهائيان به حساب مي‌آيد.¹²  

در نهايت آيت‌الله فلسفي مي‌گويد: «نتيجۀ مقاومت من تا پايان رمضان سال 34 راجع به بهائيها اين شد که شاه از من خشمگين شود و لذا نه تنها ملاقاتم با شاه جهت ابلاغ پيامهاي آيت‌الله بروجردي قطع گرديد بلکه از سوي امام جمعه تهران ديگر براي سخنراني دعوت نشدم و پخش سخنراني‌هايم از راديو ممنوع شد».

مي‌توان گفت با اينکه بهائيت در طول اين سالها ضربه خورد ولي آنچه آنها را از بين برد انقلاب اسلامي به رهبري امام خميني بود.¹³ از ديدگاه امام، فرقه بهائي يک گرايش مذهبي نبود بلکه يک حزب سياسي بود که در گذشته مزدور و جاسوس انگليس بوده است.¹⁴  

آيت‌الله فلسفي در طول مبارزات خود مردم را به افشاي چهره رژيم آشنا کرد و از ياران امام محسوب مي‌شد. بعد از پيروزي انقلاب اسلامي نيز عليرغم کبرسن همچنان در سنگر تبليغ به اداي وظيفه مشغول بود و در سال 1377 در سن 93 سالگي در اثر کسالت به جوار رحمت حق شتافت.¹⁵ وي در حرم مطهر حضرت عبدالعظيم حسني در شهرري به خاک سپرده شد. از ايشان تأليفات بسياري در زمينه‌هاي گوناگون روانشناسي، ديني برجاي مانده که علاوه بر آنها تعدادي مقاله و سخنراني نيز از ايشان در کتاب اسرار خلقت به چاپ رسيده است.¹⁶

در زمان عمر بن خطاب نخستین اعراب وارد طبرستان شدند.این ورود اعراب باعث آشنایی مردم منطقه با اسلام شد و این ناحیه پناهگاه امن علویان گشت.وقتی محمد بن عبدالله طاهری فردی به نام یحیی بن عمر را سرکوب کرد ,خلیفه عباسی در طبرستان به او اقطاعی بخشید.او فردی به نام جابر را جهت آن اقطاع فرستاد.کارگزار طاهریان در طبرستان مردی به نام محمد بن اوس را جهت تصرف بخشهایی زا طبرستان راهی کرد.مردم و خصوصا افراد دولت محلی پادوسبانان که اوضاع را چنین دیدند در صدد مخالفت با این افراد برآمدند.پس نزد مردی پارسا به نام محمد بن ابذاهیم رفتند و محمد ایشان را سوی فردی دلیر به نام حسن بن زید ررهنمون ساخت.حسن برخاسته و مردم را به قیام دعوت رکد.چون مردم گردش را گرفتند با محمد بن اوس جنگید  و حسن بن زیدساری را فتح کرد.سپس گرگان را گرفته و طاهریان را محوکرد.حسن یک بار هم از.یعقوب لیث صفاری شکست خورد و چون فوت کرد ,برادرش محمد بن زید امور را به دست گرفت.ایشان به خود لقب داعی می دادند یعنی دعوت کننده.در طبرتان به تاسیس مسجد همت نهادند.و حی علی خیر العمل را در نماز رایج کردند.گفتن پنج تکبیر در نماز میت-قنوت در نمازصبح-بلندگفتن بسم اله در نمازها-برتری دادن حضرت علی (ع) بر تمام امت ها –تعمیر مرقد ائمه-ایجاد امنیت در جامعه-احترام به مرقد امامان و سادات-فرستادن هدایا به علویان خارج منطقه خود-تثبیت تشیع و...از اقدامات مهم علویان بود. بعد از مرگ حسن بن قاسم یا داعی صغیر علویان دیگر توانستند آن اقتدار گذشته را داشته باشندو بسیاری از نقاط را از دست دادند و دیگر موفق نشدند طبرستان را به طور کامل در اختیار داشته باشند.مقر اصلی ایشان شهرآمل و ساری بود.

داعیان علوی:حسن بن زید-محمد بن زید-حسن بن علی اطروش-حسن بن قاسم.(دولت علوی از زمان حسن بن زید تا حسن بن قاسم 250 الی 316 بود).